اجزای اصلی یک هواپیمای بدون سرنشین{0} بال ثابت شامل بخش‌های اصلی زیر است:
بدنه هواپیما: به عنوان ساختار اصلی هواپیمای بدون سرنشین، از تمام اجزای دیگر پشتیبانی می‌کند و معمولاً از مواد سبک وزن{0} و با استحکام بالا (مانند فیبر کربن، آلیاژ آلومینیوم یا مواد کامپوزیت) برای کاهش وزن و بهبود دوام ساخته شده است.
بالها: بال‌های یک-پهپاد ثابت یک تفاوت کلیدی با هواپیماهای بدون سرنشین چند-روتوری است که بالابر را فراهم می‌کنند. طراحی بال (مانند ایرفویل و نسبت ابعاد) به طور مستقیم بر عملکرد و پایداری پرواز پهپاد تأثیر می گذارد.
سیستم قدرت:
موتور یا موتور الکتریکی: قدرت پرواز را فراهم می کند. موتورهای سوخت{0} (مانند موتورهای پیستونی) یا موتورهای الکتریکی (با باتری های لیتیومی) انتخاب های رایجی هستند.
پروانه ها یا پیشرانه جت: قدرت را به رانش تبدیل می کند و پهپاد را به جلو می راند.
سیستم کنترل:
سیستم کنترل پرواز: شامل خلبان خودکار و حسگرها (مانند ژیروسکوپ، شتاب سنج، فشارسنج و غیره) برای پرواز و ناوبری پایدار است.
سیستم کنترل از راه دور: با یک ایستگاه زمینی یا کنترل از راه دور از طریق سیگنال های رادیویی ارتباط برقرار می کند تا به پرواز دستی یا نیمه خودکار برسد.
ارابه فرود: برای برخاستن و فرود استفاده می شود. می تواند ثابت یا جمع شونده باشد. برخی از پهپادهای کوچک ممکن است با دست یا از طریق منجنیق پرتاب شوند.
تجهیزات باربری:
دوربین ها یا حسگرها: برای انجام کارهای خاص مانند عکسبرداری هوایی، نقشه برداری و نظارت بر محیط استفاده می شود.
سایر تجهیزات تخصصی: مانند دستگاه های سمپاشی آفت کش، تجهیزات رله ارتباطی و غیره.
سیستم انرژی: مانند مخازن سوخت یا بسته‌های باتری، انرژی لازم برای پرواز مداوم را فراهم می‌کند.
سیستم ارتباطی: شامل پیوندهای داده و تجهیزات تله متری برای انتقال{0}زمان واقعی داده و دریافت فرمان با ایستگاه زمینی است.