چگونه پارازهای بدون سرنشین کار می کنند

پارازیت‌های هواپیماهای بدون سرنشین عمدتاً در دو جنبه کار می‌کنند: اول، مسدود کردن ارتباط بین پهپاد و کنترل از راه دور آن. و دوم، مسدود کردن ارتباط بین پهپاد و ایستگاه کنترل زمینی. هسته اصلی هر دو انتقال سیگنال‌های موج رادیویی خاص برای تداخل در پیوند ارتباطی پهپاد است که باعث می‌شود آن را به درستی کار نکند.

1. مسدود کردن ارتباط بین پهپاد و کنترل از راه دور

هنگامی که یک کاربر با یک پهپاد کار می کند، کنترل از راه دور سیگنال های کنترلی را ارسال می کند. این سیگنال‌ها معمولاً با استفاده از روش‌های مدولاسیون کد پالس (PPM) یا مدولاسیون فرکانس (FM) منتقل می‌شوند. پارازیت‌های پهپاد امواج رادیویی را با فرکانس‌ها، فازها و طرح‌های مدولاسیونی مشابه یا مشابه این سیگنال‌ها ارسال می‌کنند و با سیگنال‌های دریافتی پهپاد تداخل می‌کنند و از تفسیر صحیح دستورات کنترل‌کننده از راه دور جلوگیری می‌کنند. بنابراین، حتی اگر کنترل از راه دور همچنان به طور عادی کار کند، پهپاد نمی تواند طبق دستورالعمل کاربر پرواز کند.

2. مسدود کردن ارتباط بین پهپاد و ایستگاه کنترل زمینی

علاوه بر کنترل از راه دور، پهپادها را می توان از طریق ایستگاه کنترل زمینی نیز از راه دور کنترل کرد. ایستگاه کنترل زمینی معمولاً یک پیوند داده با پهپاد برقرار می کند و دستورات کنترل از راه دور، اطلاعات تصویر و سایر داده ها را از طریق این پیوند ارسال می کند. مسدودکننده‌های هواپیماهای بدون سرنشین نیز می‌توانند با انتشار امواج رادیویی با فرکانس‌ها، فازها و روش‌های مدولاسیون، ارتباط عادی را در این پیوند داده مختل کنند. به این ترتیب، حتی اگر ایستگاه کنترل زمینی همچنان بتواند به طور عادی کار کند، پهپاد قادر به دریافت هیچ فرمان یا اطلاعاتی نخواهد بود و در نتیجه قادر به انجام ماموریت خود نخواهد بود.